Stół z białego trawertynu

Przekrój poprzeczny i używany jako niski stolik środkowy. Jest to element, który stoi pośrodku grupy siedzeń, a nie przy ścianie, dlatego też blat odczytuje się pod kątem w dół, wzdłuż całej powierzchni, a nie wzdłuż jednej krawędzi.

Blat o wymiarach 1200 x 700 mm jest osadzony na podwójnej podstawie w kształcie litery U, więc podstawa wygląda jak łuk z każdego siedzenia w grupie, a drugi pokład podtrzymuje blat na całej jego długości, zamiast pozostawiać blat o średnicy 1200 mm niesiony wyłącznie na własnej krawędzi. Figura jest przekrojona z wypełnionymi pustkami: przecięcie unosi pościel czołową, tak że figurka unosi całą twarz, a wypełnienie zamyka kieszenie, dzięki czemu niski stolik nie tworzy otwartej pustki dokładnie tam, gdzie stawia się szklankę lub wysiada rozlany płyn. Ma wymiary 1200 x 700 mm i jest tak zwymiarowany, aby można było do niego dotrzeć ze wszystkich czterech stron dużą grupą siedzeń, a nie do siedzenia z jednego z nich.

Przy stole w jadalni blat czyta się z siedzącego oka, a nie z góry, więc cięcie odpowiada długości stołu: żyłkowane paski biegną wraz z siedziskami, a figura trzyma się od jednego końca biegu do drugiego, zamiast zmieniać kierunek w połowie stołu. Blaty są przycinane w zakresie od 1800 do 2400 mm i ustawiane na podstawie pomieszczenia i liczby pokryw, a nie na podstawie długości magazynowej, dlatego jadalnia w willi i jadalnia w apartamencie wymagają różnych stołów z tego samego kamienia.

Podstawą jest cokół lub podwójny cokół, a dwie liczby decydujące o tym, czy stół działa, to zwisy na każdym końcu, miejsca, w których kolana muszą być wolne, oraz ilość blatu pozostawionego niepodpartego poza podstawą. Dlatego przed cięciem sprawdza się podstawę podstawy względem rozpiętości i rysowana jest pozycja podstawowa, a nie tylko górny rozmiar.

Blat z otwartą przestrzenią to inna specyfikacja niż dwa powyższe: tutaj dziury są ilustracją, więc należy go tam, gdzie powierzchnia jest czytana w pokoju, a nie obrabiana – lobby hotelowe, salony, hole wejściowe i pawilony parkowe lub strona baru dla gości, a nie strona robocza.

Warunek jest określony w specyfikacji: napełnioną twarz przeciera się, otwartą czyści miękką szczoteczką lub odkurzaczem, a rozlany napój musi gdzieś wylądować w momencie wylądowania, zatem otwarty blat ustawia się tam, gdzie nic się na nim nie podaje. To, co kupuje otwarta twarz, to głębia, ponieważ z dystansu puste przestrzenie są odczytywane jako cień, a postać z pościeli czyta zza nich, więc gość spotyka kamień, zanim dotrze do kawałka. Umieść ten sam blat za działającym drążkiem, a figura, dla której warto ją określić, stanie się przedmiotem konserwacji.